Gelukkig, zelfs dankbaar dat hij ziek mag zijn!    

Hier zit ik dan…… aan tafel in de keuken, mijn favoriete plek in huis, het hart van het huis. Een plek waar verbondenheid wordt gecreëerd en de basis voor gezondheid wordt gelegd.

Een plek waar ik nu eigenlijk niet hoor te zitten, de omstandigheden hebben het zo gemaakt. Eigenlijk had ik nu mogen genieten van een lang weekend weg met het hele gezin. Mijn zoon is ziek geworden waardoor we het weekend hebben gecanceld, helaas maar waar.

Het is misschien raar om te lezen, maar toch meen ik het. Ik ben zo blij dat hij nu ziek mag zijn zonder dat de angst mij naar de keel grijpt.

Zo was onze situatie.

Er zijn jaren geweest dat ik volledig in de stress schoot als hij ziek was. Mijn zoon heeft namelijk vanaf dat hij een maand of elf was astma en zo heftig dat wij periodes in zijn leven kennen dat er minimaal twee keer in de maand de ambulance voor de deur stond om hem op te halen. De angst om hem kwijt te raken was enorm en werd alleen maar versterkt door het grauwe masker op zijn gezicht en de angstaanjagende geluiden die hij produceerde om lucht te kunnen krijgen.

Als ouder voelde ik mij zo machteloos, zo nietig want ik kon niets voor mijn kind doen. Het enige wat ik kon doen was hem elke keer weer overdragen aan artsen en doktoren die mij hoop probeerde te geven dat hij er misschien overheen zou groeien.

Elke keer dat mijn zoon werd opgenomen in het ziekenhuis brak mijn hart en werd de angst alleen maar groter. Mijn dochter die twee en een half jaar ouder is dan mijn zoon zag ik ook geleidelijk achter uit gaan. Het hele gezin leidde onder de astma aanvallen en ziekenhuisopnamen. Na elke opnamen werd hij steeds magerder en bleker. Het was ook niet mis hoeveel medicatie er in hem gepompt werd, hij ontwikkelde zich niet zoals een kind van zijn leeftijd zou moeten ontwikkelen, lachen en praten deed hij vrijwel niet.

Zo kon het niet verder.

Totdat ik er helemaal klaar mee was en mij realiseerde dat er iets moest gaan gebeuren. Ik was mij in die tijd al aan het verdiepen in Orthomoleculaire therapie, ook wel bekend als voedingsgeneeskunde. De dingen die ik leerde werden geleidelijk toegepast in ons gezin.  Als moeder van jonge kinderen merkte ik dat het helemaal niet makkelijk was om de omslag in voeding te maken.  Daarbij de opmerkingen van anderen incasserend over mijn keuze in voeding, die niet altijd even mals waren. En toch heb ik van de ene op de andere dag de omslag in voeding gemaakt met alle opmerkingen vanuit mijn omgeving voor lief. Het is een tijd geweest waarin ik geleerd heb om stevig in mijn schoenen te staan en te doen waarin ik geloof en dat is voedingsgeneeskunde!

De omslag.

De omslag die we hebben gemaakt in voeding bestaat uit het vermijden van fabrieksmatig verwerkt  voedsel, het weglaten van belastende voeding, een verschuiving gemaakt met eiwitten, vetzuren,koolhydraten en ik kan je vertellen, het is de beste beslissing die ik ooit heb kunnen nemen.

Langzaam zag ik mijn jongste kind weer kind worden! Zijn gewicht nam weer toe en zijn astma aanvallen werden geleidelijk minder, hij begon te praten en te lachen en is er tot nu toe niet meer mee opgehouden.

Vandaag de dag.

Vandaag de dag mag mijn zoon ziek zijn zonder dat de angst mij op de keel slaat, zonder dat ik de huisarts of 112 hoef te bellen. Zonder dat ik een angstige kloek hoef te zijn, mag ons gezin weer een gezin zijn. Kan ik weer slapen zonder te waken of mijn kind nog lucht kan krijgen. Er rust in ons gezin!! We eten gevarieerd en hebben meer dan vitaliteit. Nu de situatie het toe laat gaan we soms ook wel eens van het padje af met onze voeding. Want laten we eerlijk zijn een kind mag ook kind zijn en in ieder mens schuilt een kind met behoeftes.

Warme groet,

Rahana Broek-Onken, Meer dan Vitaliteit

Herken je jouw situatie in mijn verhaal? Neem eens contact op met Meer dan Vitaliteit. Wie weet kunnen we samen op zoek naar meer dan vitaliteit.

 

 


meerdanvitaliteit